Zorganizowane procesy i modele rozwoju w projektach technicznych


Rozwój nowej technologii lub produktu często jest procesem złożonym i długotrwałym. Aby umożliwić jednoznaczne rozumienie procesu rozwojowego i jego bieżącą ocenę, definiuje się modele opisujące samą technologię i jej stan oraz proces rozwoju.

Zarządzanie projektami (ang. project management, PM) to metodologia określająca sposób organizacji przedsięwzięcia w wymiarach organizacji (zasobów), finansów (budżet), czasu (harmonogram) i przedmiotu projektu (jakość). Popularne metodyki nie odnoszą się bezpośrednio do przedmiotu projektu i często uważa się, że są z tego powodu uniwersalne. Doświadczenie realizacji złożonych projektów systemowych uczy nas, że same metodyki zarządzania projektami są niewystarczające, aby zapewnić w nich sukces. Muszą zostać uzupełnione specjalistycznymi narzędziami, procesami i metrykami, które pozwolą uczynić złożony przedmiot projektu technicznego podatnym na zarządzanie.

Procesy inżynierii systemów (ang. systems engineering, SE) dotyczą przedmiotu projektu, formalizując czynności, które należy wykonać, oraz dokumenty, które należy opracować, aby długotrwały rozwój był transparentny dla zainteresowanych stron, możliwość osiągnięcia celów przewidywalna, a ryzyko techniczne projektu mierzalne, monitorowane i zarządzane.

Poziomy gotowości technologii (ang. technology readiness levels, TRL) opisują kolejne etapy rozwoju technologii i produktów w ujęciu statycznym – kryteriów, które należy spełnić i własności, które trzeba zademonstrować, aby jednoznacznie określić stan rozwoju oraz związane ryzyko jego kontynuacji. Stanowią metryki pozwalające oceniać i porównywać technologię w różnych jej aspektach.